Onze paarden zijn bijzondere wezens en met bijzonder richt ik me vooral op de wijze waarop paarden en pony’s met hun spierklachten omgaan.                                                                                          

Het zit in de natuurlijke aard van het paard om pijn in het lichaam te compenseren. Dit doen zij door anders te gaan lopen, misschien een beetje scheef, onregelmatig, moeite in de wending en lengtebuigingen, zwaar op de hand, niet nageven, moeizaam ondertreden, heel hard lopen of juist zacht.

Ook geven onze paarden subtiele signalen. Denk aan verzet, humeurig zijn, niet graag gepoetst of gezadeld willen worden, het hoofd kantelen, knarsetanden, met de straat slaan, staart scheef dragen, niet fit zijn, vertonen van een vale vacht, geen plezier uitstralen. Signalen die niet altijd makkelijk te herkennen zijn laat staan te vertalen naar wat ons paard nu echt bedoeld.  

          

Spierproblemen ontstaan vaak geleidelijk, ze sluipen er als het ware in. De ruiter en de omgeving raakt gewend aan het gedrag en de beweging van het paard. Harder trainen is niet de oplossing, deze werkwijze zal het probleem enkel verergeren met alle gevolgen van dien.

Hoe graag we het misschien ook zouden willen of hoe hard de omgeving ons blijft zeggen dat we ons paard “er doorheen” moeten rijden…………..een spierprobleem gaat niet vanzelf over!!